Review ‘De man van nu – Sara Berkeljon’

Review ‘De man van nu – Sara Berkeljon’

Waardering: 3 uit 5.

Een portret in 20 interviews 

Met interviews van onder andere: Jan Cremer, Ali B, Alfred Birney, Aart Staartjes en Theo Maassen. 

Provocerend, geestig, boeiend. 

“Voor mij is een interview pas geslaagd als verschillende mensen er verschillende dingen in lezen. Als de ene lezer de geïnterviewde sympathiek vindt en de ander hem een lul, is de kans groot dat het een goed portret is.” 

Voor het eerst las ik een boek bestaande uit enkel interviews met mannen. En ik ben zeer verrast. De verschillen in doen en laten en in opvattingen tussen al deze mannen worden prachtig naar voren gehaald.  

De thema’s die aan het licht komen zijn onder andere: bekend zijn, relaties en de liefde, racisme, werken als artiest, feminisme, werkdruk en de politiek.  

“Om je de waarheid te zeggen voel ik me nergens thuis, nee, op de hele wereld niet. Mijn moeder zei altijd tegen mij: “jij komt van een andere planeet.” Misschien had ze wel gelijk. Ik vind de wereld een verschrikkelijke plek.” – Alfred Birney 

Daarnaast worden de verschillen tussen mannen uit andere generaties duidelijk omtrent maatschappelijke thema’s . Hier zat voor mij ook wel enig wrevel.  

“Schrijven is mannenwerk. Mannen zien helderder. Vrouwen worden te veel geleid door emoties. Een vrouw zit te keutelen over een lieveheersbeestje, bijvoorbeeld, waar een man gewoon recht op zijn doel af loopt. 

Interviewster: U meent dit serieus? 

“Ik heb er eigenlijk geen mening over, ik heb nog nooit literatuur van een vrouw gelezen.” – Jan Cramer 

Tevens maken deze interviews erg bewust van de grote en ingrijpende veranderingen die hebben plaatsgevonden in de afgelopen twintig jaar en hoe verschillende generaties hier anders mee omgaan.  

“De vooruitgang is een soort dwang. Als ik in Amsterdam naar het atelier ga, zie ik acht van de tien mensen op de fiets telefoneren. Ik denk dan: waar hebben ze het in godsnaam over? Mijn telefoongesprekken zijn altijd heel kort.” – Armando 

Ook mooi om mensen beter te leren kennen, met hun eigen moeilijkheden en drijfveren.  

“Ik zal er nooit in slagen innerlijke rust te vinden. Tegelijkertijd is dat het mooie, zoals het ook mooier is om je geliefde niet helemaal te snappen.” – Frenk van der Linden 

“Het enige dat ik hoop is dat ik iets kan bijdragen aan de rapscene en aan de samenleving. Mijn grootste uitdaging is om mijn huidige levensstijl stoer te maken, zodat rappers niet meer rappen over wodka, maar over fruit.” – Ali B 

Gelezen op de bank en in bed. Augustus 2021.  

Review ‘De filosofie van een kat – John Gray’

Review ‘De filosofie van een kat – John Gray’

Waardering: 2 uit 5.

Vernieuwend,  inspirerend, herkenbaar.

Dit boek trok gelijk mijn aandacht. Ik ben zo weg van katten. Wat me zo aantrekt aan deze dieren wordt me door dit boek echt duidelijk.

“Kattenliefhebbers houden niet van katten omdat ze zichzelf in hen herkennen; ze houden van katten omdat katten zo anders zijn dan zij.” 

“Bewustzijn wordt overschat. Een wereld van licht en schaduw, die af en toe wezens voortbrengt met een gedeeltelijk zelfbewustzijn, is interessanter en meer de moeite waard om in te leven dan een wereld die zich koestert in het constante licht van zijn eigen reflectie.” 

Het meest prikkelende idee uit dit boek was voor mij dat het zelfbewustzijn van de mens, dat bij ons zo gewaardeerd wordt, wellicht helemaal niet zo grandioos blijkt te zijn voor een goed leven. In een bepaald opzicht houdt de schrijver een betoog tegen het vak ‘filosofie’. Bereiken we wel innerlijke rust en vrede door interne vraagstukken op te lossen? 

“Als wij ons niet laten opsluiten in onze eigen gedachten, kunnen we van hen leren waarom ons nerveuze streven naar geluk gedoemd is te mislukken.”  

“De kattengeest is daarentegen één en onverdeeld. Pijn wordt geleden en weer vergeten, waarna de vreugde van het leven terugkeert. Katten hoeven hun leven niet te onderzoeken, omdat ze er niet aan twijfelen dat het leven de moeite waard is. Menselijk zelfbewustzijn heeft de eeuwige onrust veroorzaakt die de filosofie tevergeefs probeert te genezen.” 

Katten reflecteren niet. Het zint ze of het zint ze niet, punt. Toch geen slecht uitgangspunt, lijkt me zo. Deze kernboodschap maakt het boek voor mij een aanrader.  

Daarentegen was het meerdere malen te langdradig en te uitgeweid. Het ging me nog iets te weinig over katten.  

Gelezen in de tuin. Mei 2021.