Review ‘De filosofie van een kat – John Gray’

Review ‘De filosofie van een kat – John Gray’

Waardering: 2 uit 5.

Vernieuwend,  inspirerend, herkenbaar.

Dit boek trok gelijk mijn aandacht. Ik ben zo weg van katten. Wat me zo aantrekt aan deze dieren wordt me door dit boek echt duidelijk.

“Kattenliefhebbers houden niet van katten omdat ze zichzelf in hen herkennen; ze houden van katten omdat katten zo anders zijn dan zij.” 

“Bewustzijn wordt overschat. Een wereld van licht en schaduw, die af en toe wezens voortbrengt met een gedeeltelijk zelfbewustzijn, is interessanter en meer de moeite waard om in te leven dan een wereld die zich koestert in het constante licht van zijn eigen reflectie.” 

Het meest prikkelende idee uit dit boek was voor mij dat het zelfbewustzijn van de mens, dat bij ons zo gewaardeerd wordt, wellicht helemaal niet zo grandioos blijkt te zijn voor een goed leven. In een bepaald opzicht houdt de schrijver een betoog tegen het vak ‘filosofie’. Bereiken we wel innerlijke rust en vrede door interne vraagstukken op te lossen? 

“Als wij ons niet laten opsluiten in onze eigen gedachten, kunnen we van hen leren waarom ons nerveuze streven naar geluk gedoemd is te mislukken.”  

“De kattengeest is daarentegen één en onverdeeld. Pijn wordt geleden en weer vergeten, waarna de vreugde van het leven terugkeert. Katten hoeven hun leven niet te onderzoeken, omdat ze er niet aan twijfelen dat het leven de moeite waard is. Menselijk zelfbewustzijn heeft de eeuwige onrust veroorzaakt die de filosofie tevergeefs probeert te genezen.” 

Katten reflecteren niet. Het zint ze of het zint ze niet, punt. Toch geen slecht uitgangspunt, lijkt me zo. Deze kernboodschap maakt het boek voor mij een aanrader.  

Daarentegen was het meerdere malen te langdradig en te uitgeweid. Het ging me nog iets te weinig over katten.  

Gelezen in de tuin. Mei 2021. 

Review ‘Girl, Woman, Other – Bernardine Evaristo’

Review ‘Girl, Woman, Other – Bernardine Evaristo’

Waardering: 3 uit 5.

Realistisch, scherp, modern.

Een geestige verhalenbundel met flink wat diepgang.

Een boek met verhalen en perspectieven van vele verschillende vrouwen uit Groot-Brittannië. Realistisch en modern geschreven. Deze eerste kennismaking met de schrijfster was zeer positief voor mij.

Persoonlijke verhalen over activisme, radicaal feminisme, verkrachting, moederschap, racisme en armoede.

“Amma wanted her daughter to be free, feminist and powerful. Later she took her on personal development courses for children to give her the confidence and articulary to flourish in any setting. Big mistake.”

Evaristo heeft een opvallende en interessante schrijfstijl. Zeer direct en tegelijkertijd ietwat chaotisch. Dit is wennen, maar geniaal als je er eenmaal in zit.

“Nobody talked loudly about growing up in a council flat on a skyscraper estate with a single mother who worked as a cleaner.
Nobody talked loudly about never having gone on a single holiday, like ever.
Nobody talked loudly about feeling too ugly, stupid, fat or just plain out of place, out of sorts, out of their depth.
Nobody talked loudly about being gang banged at thirteen and a half.”

Girl, Woman, Other nodigt uit om meer van deze schrijfster te gaan lezen.

Gelezen in de tuin.

Review ‘Op zoek naar de hemel – Hans Peter Roel’

Review ‘Op zoek naar de hemel – Hans Peter Roel’

Werkelijk, persoonlijk en diepzinnig. 

Waardering: 2 uit 5.

Dit boek is duidelijk geschreven vanuit een Nederlands perspectief, wat voor veel herkenning zorgt. Een bijzonder en inspirerend verhaal over de zoektocht naar antwoorden.

Vragen over de zin en het nut van het leven. Over je eigen indeling ervan.

Over reizen en andere culturen. Reizen naar andere plekken en reizen naar binnen. Over het herstel na impactvolle ervaringen.  

“Bij ons op straat zie je nauwelijks ellende, maar ook intens geluk is er weinig te vinden. Nederland heeft een meer gesloten samenleving, terwijl in India ziekte, armoede en dood aan ieder die het wil zien wordt getoond, rauw, open en bloot.” 

In dit verhaal zitten vele levenslessen verwikkeld. Wat mij betreft echter iets te vlot aan het licht gebracht. Desondanks waardevol om deze reis te aanschouwen.  

Gelezen op de bank. 

Review ‘Wild – Cheryl Strayed’

Review ‘Wild – Cheryl Strayed’

Waardering: 3 uit 5.

Dit verhaal boeide me enorm. Met nuchterheid en humor beschrijft Cheryl Strayed haar belevenissen op de Pacific Crest Trial, de langste en zwaarste voettocht die ze ooit zal maken. Tegelijkertijd is dit ook een emotionele en mentale confrontatie, aangezien ze zich op persoonlijk gebied in een crisis bevindt.

Grote thema’s in dit boek zijn rouw, confrontatie, vriendschap, eenzaamheid en moed. 

‘Ruim een halfuur later gilde mijn innerlijke stem het uit. Waar ben ik aan begonnen? Een geluid dat ik zo goed en kwaad als het ging negeerde door te neuriën, wat niet bepaald meeviel omdat ik tegelijkertijd hijgde, kreunde, met man en macht in die semi-gehurkte voorovergebogen houding probeerde te blijven lopen en ook nog de pas erin moest houden.” 

Door haar realistische beschrijvingen van de fysieke beproeving en innerlijke strijd krijg je echt het gevoel dat je naast de hoofdpersoon meeloopt.

“Kilometers waren langgerekte, vertrouwde kluwens onkruid, brokken verhard zand, grassprietjes, bloemen die wuifden op de wind en krakende bomen met doorgebogen takken. Kilometers waren het geluid van mijn ademhaling, mijn voetstappen op het pad met één stap tegelijk, het getik van mijn skistok. Door de PCT wist ik nu wat een kilometer was.” 

Haar motivatie om aan de toch te beginnen heeft een diepe oorsprong. Dit doet me afvragen of zo’n fysiek en mentaal zware voettocht als de PCT ook te voltooien is zonder een innerlijke crisis.

“Ineens wist ik ook weer waarom ik had gedacht dat ik tegen deze voettocht was opgewassen. Van alle dingen waarmee ik mezelf overtuigde dat ik de PCT kon lopen, was de dood van mijn moeder hetgeen geweest dat me het diepst deed geloven in mijn persoonlijke veiligheid. Wat kon mij nu nog gebeuren, had ik gedacht. Het ergste is me toch al overkomen.” 

De transitie van fysiek lijden naar een mentale verlossing is heel interessant.

“Ik vond het ongelofelijk dat ik alles wat ik nodig had om te overleven op mijn rug droeg. En nog wel het alle ongelofelijkst dat ik dat allemaal dragen kon. Dat ik het ondragelijke kon dragen. Deze inzichten in mijn lichamelijke, materiële leven hadden hun weerklank in de emotionele en spirituele sfeer. Dat mijn ingewikkelde leven in één klap tot zo’n eenvoud kon worden teruggebracht was overweldigend.

Dit boek heeft een verfilming. In dit geval vond ik het boek beter dan de film, ook al is het een mooie aanvulling op het boek. 

Gelezen op de bank. 

Review ‘De acht bergen – Paolo Cognetti’

Review ‘De acht bergen – Paolo Cognetti’

Waardering: 3 uit 5.

Paolo vertelt in dit boek een mooi verhaal over het bergleven in de Italiaanse Alpen. Het brengt je terug naar de essentie en de eenvoud van het leven. Met een beetje fantasie kom je tijdens het lezen van dit boek compleet tot rust. De metaforen die herhaaldelijk terug komen, maken dit boek tot een succes voor mij.

“Gletsjers, vertelde hij ons op het pad naar boven, zijn de nagedachtenis aan voorbije winters die de berg voor ons bewaart. Boven een bepaalde hoogte houden ze die herinnering vast, dus als we iets uit het verleden willen weten, dan moeten we naar boven.”

“Als het punt waarin je je in een rivier onderdompelt het heden is, dacht ik, dan is het verleden het water dat langs je heen is gespoeld, dat verder stroomafwaarts gaat, waar er niets meer voor je is, terwijl de toekomst het water is dat van voren komt en dat gevaren en verrassingen met zich meebrengt. Het verleden is dalwaarts, de toekomst bergopwaarts. Dat had ik mijn vader moeten antwoorden.”

Vriendschap, familie en eenheid met de natuur zijn grote thema’s in dit verhaal, wat ook belangrijke begrippen zijn binnen de Italiaanse cultuur. Een prachtige vriendschap bloeit op tussen de hoofdpersoon en een andere dorpsjongen. Een vriendschap die zijn pieken en dalen kent, die altijd in verandering is, en die met de seizoenen mee beweegt.

“De kleine alpenden stond er nog, even iel en scheef als toen ik hem had geplant, maar hij leefde nog. Ook hij wiegde in de wind, maar boezemde geen gevoel van vrede of harmonie in: eerder van koppigheid, gehechtheid aan het leven. Ik bedacht dat die dingen in Nepal niet als deugden golden, maar in de Alpen misschien wel.”

De relatie tussen zoon en vader staat ook centraal in dit boek. Het vele bergklimmen door vader, ofwel de hoogte in vluchten, bemoeilijkt deze relatie.

“Bergen waren ’s winters niet bedoeld voor mensen en moesten met rust gelaten worden. In zijn filosofie van klimmen en dalen, of liever, van het op grote hoogte ontvluchten van dingen die je beneden kwelden, diende op een licht seizoen onvermijdelijk een zwaar seizoen te volgen: een periode van werk, leven in de vlakte en een donker gemoed.”

Met weinig conversaties weet de schrijver hier prachtige relaties te beschrijven tussen mens en natuur, vader en zoon en dalen en bergen. Een Italiaanse klassieker.

Gelezen in de achtertuin.

(1) Paolo Cognetti, De acht bergen

Review ‘Top Five Regrets of the Dying – Bronnie Ware’

Review ‘Top Five Regrets of the Dying – Bronnie Ware’

Waardering: 3 uit 5.

In dit boek beschrijft Bronnie, een Australische auteur, over haar tijd in de palliatieve zorg. Zonder opleiding leert ze in dit vak mooie mensen en mooie verhalen kennen. Veel mensen bleken ergens spijt van te hebben in hun leven, achteraf gezien. En vaak ging dit over dezelfde soort zaken. In ‘The top five regrets of the dying’ worden de vijf meest genoemde zaken behandeld waar deze mensen spijt van hadden aan het einde van hun leven. Waarom ze hier spijt van hadden en hoe de lezer deze informatie kan toepassen in zijn of haar eigen leven.

“In their final weeks and days, when all else had fallen away, they could see what potential joy life had offered them, if only they had lived differently.”

Het boeit me enorm dat stervenden zo vaak spijt hebben van dezelfde dingen in hun levens. Het lijkt wel alsof iedereen het later pas inziet. Waar het nu echt om gaat. Ik denk dat dit ook aangeeft hoe makkelijk je je kunt laten meeslepen door je omgeving. En dat het helemaal niet makkelijk is om de makkelijke wegen te kiezen in je leven. De wegen die vaak tot spijt leiden.

“I wish I had the courage to live a life true to myself, not the life others expected of me.”

“I wish I’d hadn’t worked so hard.”

“I wish I’d had the courage to express my feelings.”

“I wish I had stayed in touch with my friends.”

“I wish I had let myself be happier.”

De schrijfster doet met dit boek een poging om je te behoeden voor het maken van dezelfde fouten. Om de cirkel te doorbreken. Toch vraag ik me af of het echt te leren is door het lezen van een boek. Het is denkbaar dat mensen zelf de fouten moeten maken, alvorens in te zien wat nu echt belangrijk is.

“The clock ticks for every one of us. It is your own choice how you spend your remaining days.”

De levensverhalen van de mensen waar ze voor zorgt en haar eigen verhaal worden mooi afgewisseld. Zo wordt de boodschap van het boek mooi toegepast. Dit is absoluut een boek om vaker te lezen. En dat is ook zeker wat ik ga doen. Het is ook een mooi boek om cadeau te geven aan iemand, al kan dat wellicht wat confronterend zijn voor de ontvanger.

“Each of the regrets from the bedsides of those now dearly departed people, takes courage and love to conquer. But the choice is yours.”

Een zeer inspirerend boek. Lees het om de focus te verscherpen voor jezelf en voor de mensen om je heen.

Gelezen op Ameland.