Review ‘Homo Deus – Yuval Noah Harari’

Waardering: 4 uit 5.

Prikkelend, vernieuwend en verhelderend. 

Ik ben wederom onder de indruk van deze man. Waar Sapiens terugblikt op de menselijke geschiedenis, bespreekt Harari in Homo Deus plausibele scenario’s en ontwikkelingen in de toekomst van de mens.  Want, nu we zo ontzettend veel bereikt hebben in onze samenleving, wat nu?  

Zijn verhaal is realistisch, maar niet deterministisch of wanhopig. Als lezer word je je bewust gemaakt van bepaalde cruciale ontwikkelingen en word je uitgenodigd om er zelf verder over na te denken. Dit verruimt je verbeelding van de toekomst.

Evenals in zijn vorige boek Sapiens, benadrukt Harari in dit boek het belang van fictie in de samenleving. Het onderscheid tussen fictie en realiteit zal moeilijker, maar ook essentiëler worden in de toekomst.

“Corporations, money and nations exist only in our imagination. We invented them to serve us; why do we find ourselves sacrificing our lives in their service?”

De status van de mens staat steeds meer op wankelen. De dominantie van de mens wordt op dit moment gerechtvaardigd met het argument dat de mens een individu is met een ziel, in tegenstelling tot andere diersoorten. In onze westerse liberale samenleving geloven we dat het mensenleven heilig is, en dat onze eigen ervaringen ons het beste kunnen vertellen welke keuzes we zouden moeten maken. En niemand anders.  

Dit gaat ook gepaard met een bepaalde soort arrogantie. We zijn slim, weten wat goed voor ons is en niets staat ons in de weg. 

“The modern world does not believe in purpose, only in cause. We are constrained by nothing except our own ignorance. No paradise awaits us after death – but we can create paradise here on earth and live in it forever. If we just manage to overcome some technical difficulties.”

Echter wordt het bestaan van een ziel in de mens door wetenschappelijk onderzoek niet bevestigd.  Kunnen we wel zelf onze verlangens en gedachtes bepalen? Of worden we door interne en externe invloeden gestuurd, zoals neurotransmitters, hormonen, politiek en educatie? 

Volgens Harari en de wetenschap is er geen vrije wil. “No, I don’t choose my desires. I only feel them, and act accordingly. In reality, there is only a stream of consciousness, and desires arise and pass away within this stream, but there is no permanent self that owns the desires.”

Wanneer de reden van onze superioriteit op aarde wordt betwist, bevinden we ons in een kwetsbare positie. We blijken geen ziel te hebben, maar te bestaan uit miljarden verschillende stukjes. Technologie kan deze stukjes ontcijferen. Dan zijn we te besturen, met behulp van algoritmes.  

“The new technologies of the twenty-first century may thus reverse the humanist revolution, stripping humans of their authority, and empowering non-human algorithms instead.” 

Het is belangrijk om bij deze grote ontwikkelingen en vraagstukken stil te staan omdat dergelijke ontwikkelingen heel snel kunnen gaan zonder dat men zich er bewust van is. Daarom zou ik dit boek ook ten zeerste aanraden.

“It is dangerous to trust our future in market forces, because these forces do what’s good for the market rather than what’s good for humankind or for the world.”

Dit boek doet je beseffen dat je als individu totaal meegenomen wordt in de waarden en normen van jouw generatie. Dat je onderdeel bent van het grote geheel. Waarom vind je belangrijk wat je belangrijk vindt? Waarom wens je bepaalde dingen?

Daarnaast levert Harari goede vraagstukken over de toenemende rol van technologie en algoritmes in onze levens en de toenemende ongelijkheid in de wereld.

Zeer intrigerend.

Gelezen op de bank. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s